Vonnis/arrest, Raad van State, 2025-06-06

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIIe KAMER
nr. 263.515 van 6 juni 2025
in de zaak A. 241.625/XII-9679
In zake : A.E.
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Alexander Timmermans kantoor houdend te 2018 Antwerpen Lange Elzenstraat 44
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Binnenlandse Zaken
--------------------------------------------------------------------------------------------------
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 5 april 2024, strekt tot de nietigverklaring van “de beslissing van de federale overheidsdienst binnenlandse zaken, algemene directie veiligheid en preventie, directie private veiligheid met referentie VIII/MW/24, tot weigering van de identificatiekaart voor het uitoefenen van bewakingsactiviteiten te verlenen aan verzoekende partij van 15.02.2024”.
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Adjunct-auditeur Lennard Michaux heeft een verslag opgesteld.
Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van het geding ingediend.
XII-9679-1/29
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 24 april 2024.
Staatsraad Ann Coolsaet heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Anthony Godfroid , die loco advocaat Alexander Timmermans verschijnt voor verzoeker en Attaché Dominique Van Dam, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Adjunct-auditeur Lennard Michaux, daartoe gemachtigd bij beslissing van de auditeur-generaal van 28 februari 2024, heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. Op 6 juli 2022 dient de bewakingsonderneming Security Masters BVBA een aanvraag in om voor verzoeker een identificatiekaart als bewakingsagent te verkrijgen overeenkomstig de wet van 2 oktober 2017 ‘tot regeling van de private en de bijzondere veiligheid’ (hierna: de wet van 2 oktober 2017).
3.2. Op 13 oktober 2022 beslist de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken, algemene directie Veiligheid en Preventie, directie Private Veiligheid (hierna: directie Private Veiligheid) om de aangevraagde identificatiekaart voor bewakingsagent te weigeren. Deze weigering steunt, in toepassing van artikel 61, eerste lid, 1°, van de wet van 2 oktober 2017, op een veroordeling door de politierechtbank te Antwerpen van 27 april 2021 wegens het niet-naleven van het verbod op samenscholing in het kader van de COVID-19-
maatregelen.
XII-9679-2/29
3.3. Bij aangetekende brief van 10 januari 2023 deelt de directie Private Veiligheid aan verzoeker mee dat zij de beslissing van 13 oktober 2022
intrekt naar aanleiding van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 24 november 2022 met nr. 154/2022. In deze brief wijst de directie Private Veiligheid erop dat de bewakingsonderneming desgewenst een nieuwe aanvraag voor een identificatiekaart voor verzoeker kan indienen. Deze brief vermeldt voorts:
“Ik wil tot slot verduidelijken dat deze beslissing geen enkel oordeel velt over het feit dat u al dan niet voldoet aan de andere voorwaarden bepaald in artikel 61 van de wet. Deze zullen opnieuw onderzocht worden op het ogenblik dat er een aanvraag identificatiekaart voor uw persoon binnenkomt.”
3.4. Op 16 januari 2023 dient de bewakingsonderneming Security Masters BVBA een nieuwe aanvraag in om voor verzoeker een identificatiekaart als bewakingsagent te verkrijgen.
3.5. Op 18 januari 2023 vraagt de directie Private Veiligheid een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden in hoofde van verzoeker.
3.6. Op 5 oktober 2023 wordt het verslag van het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden opgesteld.
3.7. Op basis van dit verslag adviseert de Commissie onderzoeken naar de veiligheidsvoorwaarden op 9 oktober 2024 dat verzoeker niet aan de veiligheidsvoorwaarden voldoet en dat een procedure tot weigering van de afgifte van een identificatiekaart moet worden aangevat.
3.8. Bij aangetekende brief van 23 oktober 2023 deelt de directie Private Veiligheid aan verzoeker het voornemen mee om de aangevraagde identificatiekaart te weigeren. De brief vermeldt onder meer:
“Het onderzoek dat, op vraag van de door mij aangewezen ambtenaren door de politiediensten werd uitgevoerd, heeft een aantal inlichtingen van gerechtelijke en bestuurlijke aard, alsook beroepsgegevens aan het licht gebracht die van belang zijn
XII-9679-3/29
in het kader van de beoordeling van de naleving van het profiel, bedoeld in artikel 61 van de voorgenoemde wet, uit uwen hoofde.
Overeenkomstig artikel 16 § 6 van het koninklijk besluit van 26 september 2005
betreffende de modaliteiten voor de toekenning, de geldigheidsduur, de weigering en de vernietiging van de identificatiekaart en de procedure inzake de onderzoeken naar de veiligheidsvoorwaarden, maken deze inlichtingen deel uit van een verslag van een officier van de politie. Dit verslag werd voor advies aan de Commissie onderzoeken naar de veiligheidsvoorwaarden voorgelegd.
Na bovengenoemd advies van de Commissie beoogt de administratie de identificatiekaart te weigeren voor de onderneming SECURITY MASTERS. In het verslag naar de veiligheidsvoorwaarden worden de volgende feiten naar voren gebracht:
[…]
Ik vestig uw aandacht op het feit dat u zich in elke fase van de procedure kan laten bijstaan door een raadsman naar keuze. U beschikt over een termijn van 15
werkdagen, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van onderhavige brief om ten burelen van de Algemene Directie Veiligheids- en Preventie, Handelsstraat 96 te 1040 BRUSSEL inzage te nemen van het administratief dossier en er een afschrift van te verkrijgen.
Betreffende verzoek ik U voorafgaandelijk contact op te nemen met mevrouw [L.V.] via email. U beschikt tevens over een termijn van 40 werkdagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst van deze brief om uw verweermiddelen bij aangetekende brief over te maken.
Na afloop van deze termijn zal de Minister een definitieve beslissing nemen aangaande uw dossier.”
3.9. Op 7 november 2023 dient verzoekers raadsman een schriftelijk verweer in.
3.10. Op 23 februari 2024 beslist de directeur-generaal van de directie Private Veiligheid om de aanvraag tot het bekomen van een identificatiekaart als bewakingsagent te weigeren. Deze weigering steunt op de vaststelling dat verzoeker niet voldoet aan de voorwaarde van artikel 61, eerste lid, 6°, van de wet van 2 oktober 2017, met name dat hij niet beantwoordt aan het profiel van artikel 64 van diezelfde wet.
Dit is de bestreden beslissing.
XII-9679-4/29
IV. Onderzoek van de middelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
4. In het verzoekschrift voert verzoeker de schending aan van artikel 23 van de Grondwet, van het redelijkheidsbeginsel en van het zorgvuldigheidsbeginsel.
Het auditoraat vat de essentie van het middel, zoals uiteengezet in het verzoekschrift en in de memorie van wederantwoord, als volgt samen:
“De verzoekende partij roept eerst en vooral een ‘onredelijke beperking’ in van het fundamenteel recht op arbeid uit artikel 23 Grondwet. Hoewel zij erkent dat dit recht niet absoluut is, haalt zij twee onredelijke motieven aan uit het bestreden besluit:
(i) Het feit dat het vonnis van 27 april 2021 van de politierechtbank Antwerpen wat betreft de inbreuk op de COVID-regelgeving zou zijn meegenomen door verwerende partij zou noch proportioneel noch redelijk zijn, mede gelet op de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof waarin werd gesteld dat dit soort veroordelingen niet kan worden aanvaard als objectieve weigeringsgrond;
(ii) Wat betreft de opschorting uitgesproken door de rechtbank van Antwerpen van 26 oktober 2021, wat de “tweede weigeringsgrond” zou uitmaken, stelt zij dat dit ten eerste – doordat deze niet vermeld was in het eerste weigeringsbesluit – geen weigeringsgrond kan uitmaken in de nieuwe weigering (het bestreden besluit).
Bovendien merkt zij ten tweede op dat dit een opschorting betreft en geen veroordeling. Dit zou dan ook wederom noch proportioneel noch redelijk zijn, ook gelezen in het licht van artikel 61, 1° van de Wet Private Veiligheid.
[…]
In de memorie van wederantwoord wordt er kort ingegaan op het argument van verweerder dat in de bestreden beslissing duidelijk wordt uiteengezet aan welke elementen van het profiel niet voldaan zijn. Verzoeker stelt dat dit niet kan worden gevolgd, en verwijst nogmaals naar het feit dat een opschorting is uitgesproken, en geen veroordeling, en dat in de eerste weigeringsbeslissing naar deze feiten niet werd verwezen.”
5. In het verzoek tot voortzetting van het geding beperkt verzoeker zich tot het standpunt dat hij niet akkoord gaat met het auditoraatsverslag en tot de verwijzing naar het verzoekschrift tot nietigverklaring en de memorie van wederantwoord.
XII-9679-5/29
Beoordeling
6. Het auditoraat heeft het middel zoals uiteengezet in het verzoekschrift en zoals aangevuld in de memorie van wederantwoord, weergegeven in de zin als hiervoor (zie supra, nr. 4). Partijen hadden in hun navolgende processtukken geen kritiek op deze analyse. De beoordeling van het middel wordt daarom aan de hand van deze samenvatting verricht.
7. Het recht op arbeid en op de vrije keuze van beroepsarbeid zoals gewaarborgd door artikel 23 van de Grondwet is geen onbeperkt recht. Niets belet dat de overheid maatregelen neemt die een beperking inhouden van dat recht. Deze eventuele beperkingen zijn evenwel aan bepaalde voorwaarden onderworpen: ze moeten zijn opgelegd door of krachtens een wet, ze dienen een wettig doel na te streven en ze mogen niet onevenredig zijn met dat doel.
Te dezen bepaalt artikel 60, 3°, van de wet van 2 oktober 2017
dat de personen belast met het uitoefenen van de activiteiten behorend tot het toepassingsgebied van deze wet aan bepaalde “persoonsvoorwaarden” moeten voldoen, die nader zijn...