Vonnis/arrest, Ondernemingsrechtbank Gent, 2026-07-24

De derde kamer van deze rechtbank heeft volgend vonnis verleend inzake de gerechtelijke reorganisatie van:
.
[BRASSERIE] BV
verzoekster,
.
I. DE RECHTSPLEGING
Het dossier van de rechtspleging en de stukken werden ingezien.
Op de zitting van 20 juli 2026 werden verzoekster, vertegenwoordigd door haar raadsman en de aanwezige of bij volmacht vertegenwoordigde schuldeisers in hun middelen gehoord.
De gedelegeerd rechter, de heer Van Hautegem bracht verslag uit, waarna tot de stemming over het reorganisatieplan overgegaan werd.
De artikelen 2 en 30 tot en met 41 van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken werden nageleefd.
.
II. DE VORDERING
Verzoekster vordert haar reorganisatieplan te homologeren.
.
III. DE BEOORDELING
3.1. Uit het proces-verbaal van stemming blijkt:
- Aantal schuldeisers die aan de stemming hebben deelgenomen : 7, vertegenwoordigend een schuldvordering van 284.983,59 euro.
- Aantal schuldeisers die VOOR hebben gestemd: 5, vertegenwoordigend een schuldvordering van 191.412,33 euro.
- Aantal schuldeisers die TEGEN hebben gestemd: 2, vertegenwoordigend een schuldvordering van 93.571,26 euro.
.
3.2. Het neergelegde plan bestaat erin dat voor alle betrokken schuldeisers een maximale kwijtschelding van 80% van de hoofdsom en de integrale kwijtschelding van alle aanhorigheden wordt gevraagd.
Schuldeisers met een schuld kleiner dan 1.000,00 € zullen hun 20% ontvangen in één enkele betaling. De andere schuldeisers zullen hun 20% ontvangen gespreid over 5 jaar.
De eerste betaling wordt voorzien na één jaar, meer bepaald op 20 juli 2027.
.
3.3. De gedelegeerd rechter geeft met toepassing van artikel XX.78,§1 WER in zijn verslag een “negatief advies” met betrekking tot de homologatie. Hij wijst op schendingen van artikel XX.75/1 WER en zet uiteen dat het voorgelegde plan niet haalbaar is. De gedelegeerd rechter zet uiteen dat hij zijn opmerkingen voorafgaand aan de neerlegging van het plan heeft kenbaar gemaakt aan de schuldenaar, doch dat niet werd ingegaan op deze opmerkingen.
.
3.4. Zoals de rechtbank hieronder zal uiteenzetten, kan het voorgelegde plan niet gehomologeerd worden.
.
3.4.1. Krachtens artikel XX. 75/1 WER bevatten de voorstellen voor alle schuldeisers een betalingsvoorstel dat niet minder dan twintig procent van het bedrag van de schuldvordering in hoofdsom mag bedragen.
Als het plan in een gedifferentieerde behandeling van de schuldeisers voorziet, mag de behandeling van de openbare schuldeisers die een algemeen voorrecht genieten, niet minder gunstig zijn dan die welke de best behandelde gewone schuldeisers in de opschorting genieten.
Niettegenstaande bovenstaande basisregels kan het plan lagere percentages voorstellen op basis van dwingende en met redenen omklede vereisten die verband houden met de continuïteit van de onderneming en die niet onevenredig zijn.
Krachtens artikel XX.72 WER kan het reorganisatieplan voorzien in een lijst van schuldeisers die beschikken over vorderingen van nominaal minieme omvang waarvan de indeling in het plan als betrokken schuldeisers een onverantwoorde administratieve en financiële last zou inhouden. Het plan geeft aan waarom het in het belang is van de gezamenlijke schuldeisers dat deze vorderingen buiten het plan worden gehouden en onmiddellijk worden vereffend.
.
3.4.2. Artikel XX.72 en XX.75/1 WER beogen verschillende situaties.
De schuldenaar heeft de mogelijkheid om schuldvorderingen van minieme omvang “buiten het plan” te houden en deze onmiddellijk - zelfs al tijdens de opschorting - te betalen. Dit op voorwaarde dat deze schuldvorderingen van minieme omvang volledig worden betaald. Aangezien deze schuldeisers niet betrokken zijn in het plan mogen zij niet meestemmen.
Deze zaak is anders aangezien de schuldvorderingen van minieme omvang wel in het plan zijn opgenomen én deze schuldeisers wel stemgerechtigd zijn. Aan deze schuldvorderingen wordt een gedifferentieerde behandeling gegeven in die zin dat hun restsaldo van 20% in één keer zal worden betaald. De schuldenaar motiveert dit door te stellen dat de schuldvorderingen “versneld terugbetaald worden teneinde de administratieve rompslomp te beperken”.
.
3.4.3. Er bestaat geen discussie dat er sprake is van gedifferentieerde behandeling van de schuldeisers. Een terugbetaling van 20% in één keer in 2027 is gunstiger dan een terugbetaling van 20%, gespreid over vijf jaren tot 2031. Er bestaat ook geen discussie dat de openbare schuldeisers niet tot de groep behoren die “versneld” terugbetaald worden.
De schuldenaar moet aldus in deze zaak twee afwijkingen motiveren. Enerzijds de voorgenomen differentiatie tussen de schuldeisers en anderzijds de minder gunstige behandeling van de openbare schuldeisers met een algemeen voorrecht in vergelijking met de best behandelde gewone schuldeisers.
.
3.4.4. Binnen bepaalde grenzen zijn differentiaties in het plan toegelaten. Dat een ongelijke behandeling gewettigd is, kan niet betwist worden. In een toestand van continuïteit en economische moeilijkheden zijn...