Vonnis/arrest, , 2025-07-22

2025/PGG/1320 - 2025/VJ13/100
Not.nr. GE.35.F1.106627/24 FA28
In de zaak van het OPENBAAR MINISTERIE
tegen de minderjarige:
nr. D. C. J.,
- minderjarige + 12 jaar -
en zijn ouders:
nr. D. C. M.
- burgerlijk aansprakelijke partij -
nr. V. D. E. M.
- burgerlijk aansprakelijke partij -
Gedagvaard teneinde:
De eerste: verdacht van:
leidend persoon van een terroristische groep
leidend persoon te zijn geweest van een terroristische groep, minstens van de groep genaamd No Lives Matter, zijnde een gestructureerde vereniging van meer dan twee personen die sinds enige tijd bestaat en die in onderling overleg optreedt om terroristische misdrijven te plegen, als bedoeld in artikel 137 van het Strafwetboek, en waarvan het feitelijk oogmerk niet uitsluitend politiek, vakorganisatorisch, menslievend, levensbeschouwelijk of godsdienstig is of die niet uitsluitend enig ander rechtmatig oogmerk nastreeft.
(art. 139 en 140 § 2 Sw)
te 9290 Berlare en elders in het Rijk bij samenhang in de periode van 16 december 2023 tot en met 7 augustus 2024
Tevens gedagvaard om overeenkomstig artikel 57 bis en 61 van de wet van 8 april 1965 betreffende de jeugdbescherming, het ten laste nemen van minderjarigen die een als misdrijf omschreven feit hebben gepleegd en het herstel van de door dit feit veroorzaakte schade, de zaak door de jeugdrechtbank uit handen te horen geven bij een met reden omklede beslissing en ze naar het openbaar ministerie te horen verwijzen met het oog op vervolging voor het bevoegd gerecht als daartoe grond bestaat; onderhavige beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren;
De tweede en de derde:
In de hoedanigheid van ouder (vader/moeder), burgerrechtelijk aansprakelijke overeenkomstig artikel 1384 van het Burgerlijk Wetboek, en van onderhoudsplichtige in de onderhouds-, opvoeding- en behandelingskosten die uit de genomen maatregelen voortvloeien.
Ten aanzien van de minderjarige werden onder meer volgende voorafgaande beslissingen genomen:
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 8 augustus 2024;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 6 september 2024;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 18 september 2024;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 6 maart 2025;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 6 maart 2025;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 4 april 2025;
- beschikking van de jeugdrechter bij de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde, sectie jeugdrechtbank d.d. 30 april 2025.
Bij vonnis van de rechtbank eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Dendermonde - sectie familie en jeugd d.d. 06 juni 2025 heeft de eerste rechter, met inachtneming van de volgende motieven:
“(…)
3.1. Algemene principes
12.
In het kader van een procedure tot uithandengeving moet de rechter zich niet uitspreken over de schuldvraag, maar wel onderzoeken of, met inachtneming van de persoonlijkheid van de betrokkene en van zijn omgeving, een reactie van het jeugdsanctierecht geschikt zou zijn, ingeval de betrokkene de hem ten laste gelegde feiten zou gepleegd hebben (vgl. Cass. (2e k.) 2 november 2011, AR P.11.1648.F ECLI:BE:CASS:2011:ARR.20111102.1, Arr.Cass. 2011, afl. 11, 2238; Pas. 2011, afl. 11, 2420; Rev.dr.pén. 2012 (samenvatting), afl. 3, 318).
13.
Het eerste lid van artikel 38, § 2 van het Decreet van 15 februari 2019 betreffende het Jeugddelinquentierecht (hierna Jeugddelinquentiedecreet) bepaalt volgende voorwaarden om een minderjarige verdachte uit handen te kunnen geven:
de minderjarige verdachte was op het tijdstip van het plegen van het jeugddelict 16 jaar of ouder;
de jeugdrechtbank acht één van de sancties, vermeld in artikel 29, § 2 van het Jeugddelinquentiedecreet niet geschikt;
Het tweede lid van artikel 38, § 2 van het Jeugddelinquentiedecreet voorziet daarnaast de cumulatieve voorwaarde dat de minderjarige verdachte (11 reeds een sanctie zoals voorzien in de artikelen 35, 36 en 37 van datzelfde decreet moet hebben ondergaan én (2') de minderjarige verdacht wordt van één van de in artikel 400, 401, 417/2, 417/3, 417/7, 417/25 tot en met 417/41, 428, § 5, en artikel 468 tot en met 474 van het Strafwetboek vermelde feiten.
Ingevolge het derde lid van artikel 38, § 2 van het Jeugddelinquentiedecreet vervalt deze cumulatieve voorwaarde evenwel indien de minderjarige verdacht wordt van een feit zoals vermeld in artikel 136bis, 136ter, 136quater, 136sexies, 137, 140, 141, 393 tot en met 397, 417/11, 417/12 tot en met 417/17, en 475 van het Strafwetboek, of een poging tot een feit als vermeld in artikel 393 tot en met 397 van het Strafwetboek.
14.
De inhoudelijke 'basisvoorwaarde' is dat uithandengeving slechts kan worden bevolen indien de jeugdrechtbank een sanctie niet geschikt acht. De in het vonnis op te nemen motivering moet gebaseerd zijn op de persoonlijkheid, maturiteitsgraad en omgeving van de betrokkene. De jeugdrechtbank beoordeelt dus of er binnen het jeugdrechtelijk palet nog met de minderjarige kan worden gewerkt en kan daarbij ook rekening houden met het effect van de voorheen opgelegde reacties op de persoon van de minderjarige (vgl. Luik 5 november 2003, JLMB 2003, 1112). Niet de aard, ernst en frequentie van de feiten geven op zich de doorslag of voor het jeugdrechtsysteem dan wel voor de uithandengeving wordt gekozen. Wel kunnen zij een aanduiding vormen bij de beoordeling van de persoonlijkheid van de minderjarige dader (vgl. J. PUT, Handboek Jeugdbeschermingsrecht, Brugge, Die Keure, 2021, 421).
3.2. Maatschappelijk onderzoek sociale dienst
15.
In het maatschappelijk onderzoek van 28 februari 2025 adviseerde de sociale dienst bij de jeugdrechtbank om de minderjarige verder in geslotenheid te plaatsen. Daarbij werden onder meer volgende bedenkingen geformuleerd:
"Het advies van De Branding is dat J., gezien zijn hardnekkige problematiek, nood heeft aan continu toezicht, gekoppeld aan sancties wanneer iets fout loopt, en een duidelijke daginvulling. De behandeling heeft geen helpende functie meer gezien er geen veranderbaarheid is. Zo'n constant toezicht is in de praktijk veel moeilijker haalbaar dan op papier: er is geen natuurlijke omgeving die zo'n mate van toezicht en bescherming kan bieden. Dit doet de vraag rijzen in welke omgeving J. best verblijft. Momenteel voelt de Branding zich als een soort politie. Het is belangrijk dat ouders thuis hun rol als ouder kunnen behouden en ook niet moeten fungeren als 'politie': dit is op lange termijn niet houdbaar. Daarbovenop komt dat het een utopie is om te denken dat we J. in de maatschappij 100 procent kunnen controleren met sociale media. Daarom is er langdurige geslotenheid, met beperkte momenten buiten, zoals de GI nodig ter beveiliging."
3.3. Medisch-psychologisch onderzoek door een multidisciplinair team
16.
Conform de vordering daartoe van het openbaar ministerie, stelde de jeugdrechter bij
beschikking van 6 maart 2025 prof. dr. B. T. aan met volgende opdracht:
"Advies te verlenen omtrent:
de medische en psychische toestand en ingesteldheid van de jongere en zijn persoonlijkheid
de redenen voor het afwijkend gedrag in hoofde van de minderjarige te verduidelijken of het deviante gedrag al dan niet een primaire problematiek is het bestaan van een eventuele psycho-pathologie in hoofde van de jongere en na te gaan of er een gewetensvorming is dan wel of er nog kan gewerkt worden aan gewetensvorming bij de minderjarige
de maatregel of oplossing die, op korte en op lange termijn, het best de belangen van de jongere dient, rekening houdend met de specifieke omstandigheden zoals deze blijken uit het dossier en rekening houdend met zijn leeftijd en zijn verdere ontwikkeling
de persoonlijkheid, de omgeving en de maturiteitsgraad van de minderjarige te beschrijven, zodat met kennis van zaken kan warden beslist of een sanctie wegens het jeugddelict of een plaatsing in een open of gesloten afdeling van een gemeenschapsinstelling, een verblijf in een psychiatrische setting of een ambulante begeleiding vanuit de thuissituatie geschikt/aangewezen is, dan wel of een eventuele uithandengeving zich opdringt."
17.
Op 8 april 2025 legde voornoemde deskundige haar psychiatrisch verslag neer, waarbij ze ook
het forensisch psychologisch verslag voegde van klinisch en forensisch psycholoog C. A..
In haar verslag kwam prof. dr. B. T. onder meer tot volgende besluit:
"Het jeugddelinquentierecht onderscheidt zich van het gewone strafrecht doordat het mede een pedagogische functie vervult. Deze pedagogische functie zal bij alle maatregelen van de jeugdrechtbank duidelijk zijn en voorop staan. Het gevoerde onderzoek toont bij deze jongeman een ernstige, chronische, psychiatrische problematiek, nl. ASS. Er is sprake van grensnormale intelligentie, met een zwak werkgeheugen. Het gevoerde onderzoek toont aan dat de persoonlijkheid en de maturiteitsgraad van deze jongere van die aard zijn dat het jeugdstrafrecht niet langer als passend of voldoende wordt beschouwd. Immers, de problematiek die deze jongeman vertoont, nl. een extreemrechtse en gewelddadige fixatie, is passend binnen een ASS preoccupatie en zal weinig of niet door bijkomende pedagogische maatregelen beïnvloed worden. Binnen de volwassenheid wordt deze problematiek het voorwerp van een interneringsmaatregel.
Deze jongeman heeft nood aan een forensisch traject met een lange duur en hoge beveiligingsgraad. Gezien de ernst en persistentie van zijn preoccupatie, is een klassiek forensisch...