Vonnis nr. 2071840 van Arbeidsrechtbank, Hasselt, 9 januari 2008

Datum uitspraak: 9 januari 2008
Uitgevende instantie::Hasselt
 
GRATIS UITTREKSEL

ARBEIDSRECHTBANK TE HASSELT.

BESCHIKKING OP VERZOEKSCHRIFT 9 januari 2008

In de zaak:

De heer D., C., inspecteur van de Politie, geboren te, wonende te, , eisende partij, verschijnend in persoon en bijgestaan door Mr. C. OPSTEYN, advocaat te 3620 Lanaken, Steenweg 246 bus 1

tegen:

1) Politiezone (PZ) Sint-Truiden - Gingelom - Nieuwerkerken, , eerste verwerende partij, vertegenwoordigd ter zitting door Mr. C. LEMACHE, advocaat te 3800 Sint-Truiden, Tongersesteenweg 60;

2) De heer P., P., hoofdcommissaris van de politie, korpschef, tweede verwerende partij, verschijnend in persoon en bijgestaan door Mr. C. LEMACHE, voornoemd;

3) De heer L., V., burgemeester van en voorzitter van het politiecollege, , derde verwerende partij, vertegenwoordigd ter zitting door Mr. C. LEMACHE, voornoemd;

Gelet op:

- het gedinginleidend verzoekschrift d.d. 28.08.2007, neergelegd ter griffie op 30.08.2007;

- de oproeping van de partijen met toepassing van artikel 1034 sexies van het Ger.W.;

- de beschikking van de voorzitter met toepassing van artikel 747ß1 Ger.W. d.d.13.09.2007;

- de besluiten voor de verwerende partijen, neergelegd ter griffie op 9 oktober 2007;

- antwoordbesluiten voor de verzoekende partij, neergelegd ter griffie op 12 november 2007;

- synthesebesluiten voor de verwerende partijen, neergelegd ter griffie op 30 november 2007;

- de overtuigingsstukken van partijen.

De raadslieden alsook de heren D., C. en P., P., in persoon aanwezig,

werden in het kabinet van de voorzitter in hun argumenten gehoord.

Feiten

  1. Uiteenzetting van eisende partij.

    Eisende partij -sinds 26 maart 1974 lid van de Rijkswacht- maakte in juni 1976 deel uit van de Bijzondere wegpolitie (BWP of "De Zwaantjes") van Brussel en werd op 3 januari 1977 van ambtswege gemuteerd naar de autowegpolitie (AWP) te Antwerpen.

    Eind maart 1979 werd hij op eigen aanvraag gemuteerd naar de autowegenpolitie te Hasselt.

    Na enkele jaren verloor hij de medische keuring AMI ingevolge een afwijking aan het gehoor. Omdat hij hierdoor niet meer met de moto mocht rijden besliste hij om een brigade aan te vragen.

    Hij werd vervolgens op 4 januari 1988 gemuteerd op eigen verzoek naar de Rijkswachtbrigade te Gingelom (Borlo) waar hij bleef tot aan de politiehervorming.

    Hij benadrukt aldus dat -in tegenstelling tot de beweringen van verweerders- de overplaatsingen bij de vroegere rijkswacht enerzijds op verzoek en anderzijds van ambtswege gebeurden om onderbemande diensten te versterken en dus geenszins om medische redenen.

    Omstreeks 1 oktober 2001 werden de politie van de Stad Sint-Truiden en de gemeente Gingelom en Nieuwerkerken samengevoegd met de Rijkswachtbrigades Sint-Truiden en Gingelom. Dit geheel werd de politiezone (PZ) Sint-Truiden - Gingelom en Nieuwerkerken. Wettelijk was voorzien dat per drie betrekkingen er twee zouden zijn voor een ex-agent van de politie en ÈÈn voor een ex-rijkswachter.

    Afgaande op deze maatregel opteerde de heer C.. voor de bediening van operator/dispatcher. Op dat ogenblik was hij vrijgesteld van zware rugbelastende en langdurige rechtstaande diensten, ingevolge een zwakke rug.

    Dit feit gaf mede de doorslag dat hij als operator werd weerhouden.

    Van 1 oktober 2001 tot 29 maart 2004 kreeg eiser dan ook de functie van operator.

    Dit hield in dat hij samen met zes andere agenten in een 24/24 en 7/7 systeem werkte.

    Dit systeem was inderdaad zwaar en soms hectisch maar dat was het voor iedereen. Hij volbracht zijn opdrachten steeds correct en heeft in zijn functie als operator ook andere personeelsleden die ziek of met verlof waren vervangen. Dit is inherent aan het beroep en de functie van 7 op 7 - 24 op 24.

    In die periode had hij geregeld last van zijn darmstelsel en andere ongemakken. Dit had voor gevolg dat hij regelmatig met ziekteverlof was.

    Tijdens zijn ziekteverlof (einde maart 2004) kreeg eiser plots twee collega's van interventie op bezoek. EÈn van hen overhandigde hem een papiertje met de melding dat hij zich de maandag nadien (na het einde van zijn ziekteverlof) diende aan te bieden op de wijk. Hij betwist dat -zoals door verweerders in besluiten voorgehouden- dit werd beslist omwille van zijn gezondheidsproblemen. Wijkwerking omvat immers vele taken ook zich vergewissen van de maatschappelijke problemen in de wijk, geen evidentie voor iemand met rug- en darmklachten.

    Omtrent deze overplaatsing kreeg hij geen uitleg van tweede verweerder, hoofdcommissaris van politie (HCP), P., P.Philip, hoewel in besluiten blijkbaar het tegendeel wordt voorgehouden.

    De commissaris van de politie, de heer B., die de leiding had over de wijkwerking, kon hem enkel het volgende mededelen: " De HCP had hem gevraagd of hij nog een extra mankracht kon gebruiken."

    De heer B. had hierop bevestigend geantwoord en hierop werd eiser overgeplaatst.

    …Èn en ander was duidelijk geconstrueerd om rond eiser, die een jarenlange staat van verdienste had, een beledigende, vernederende of kwetsende omgeving te creÎren.

    De heer C.. werd geenszins hiervan in kennis gesteld door een voorafgaand gesprek zoals verweerders beweren in besluiten. Hij zelf ging uitleg vragen bij de hoofdcommissaris van de politie, tweede gedaagde P., P. en deze hing dan een verhaaltje op dat hij onbeleefd zou zijn geweest tegen de burgers aan de telefoon en aan het loket.

    Eiser was hieromtrent ten zeerste verbaasd gelet op het feit dat hij hieromtrent nooit eerder op het matje was geroepen.

    Niettegenstaande het een voor eiser zeer belangrijk gesprek was werd hij door de heer P., P. op arrogante wijze ontvangen en te woord gestaan.

    Het gesprek werd meerdere malen onderbroken door telefoons die telkens beantwoord werden door tweede verweerder die telkens zijn bureelstoel met de rug naar eiser draaide.

    Daarenboven was eiser niet de enige die ziek was of een operatieve ingreep onderging. Zo onderging ook collega F. een heelkundige ingreep. Deze laatste was een half jaar lang afwezig op het werk en was daarop nog eens 6 maanden vrij van nachtdiensten. Voor de opvang en de vervanging tijdens diens afwezigheden werden er klaarblijkelijk andere maatstaven gehanteerd dan in het geval van eiser.

    Vreemd was ook dat eiser wel in de wijkwerking zat doch geen wijk ter beschikking kreeg.

    Hij diende enkel om een collega te vervangen die zelf ziek was of met verlof.

    Hij werd dan gebruikt om affiches te gaan verwijderen, die onrechtmatig op het grondgebied waren aangebracht.

    Dergelijke job was zeer vernederend voor hem.

    Wanneer de andere wijkinspecteurs gevraagd werd om affiches te verwijderen zeiden ze kortaf dat ze hiervoor teveel werk hadden en dat het onderhoudspersoneel van de Stad er was om dit te doen.

    Eiser diende het desalniettemin te ondergaan.

    Ook hier speelde tweede verweerder opnieuw een bepalende rol.

    Het ging immers als volgt te werk dat de heer P., P. bij een verplaatsing een affiche zag die diende verwijderd te worden waarop hij dan met zijn GSM belde naar de heer B. en opdracht gaf om "iemand op pad te sturen".

    Gezien eiser uiteraard de enige was voor die "job" werd hij er dan ook telkens op uitgestuurd.

    Ook het controleren van de gecontroleerde opmerkingen (GO's) werd op hem afgeschoven.

    De GO was een nieuw item en de leiding had graag dat er zoveel mogelijk GO's binnenkwamen.

    De wijkinspecteurs waren hiervoor eigenlijk in eerste instantie de aangewezen personen om de GO's op te volgen doch beschouwden dit als een controle op de gemeentediensten zodat zij hieraan maar matig medewerking verleenden.

    Dit werd opnieuw op eiser afgeschoven.

    Om het aantal GO's op te drijven en eveneens voor de controle werd hij ingeschakeld. Officieel werd echter aan eiser de functie onthaaldienst in het wijkkantoor gegeven.

    Dit onthaal werd echter al uitgevoerd door een agent die het beheer had over het wapenregister. Deze agent werkte iedere dag van 8u00 tot 16u36 en moest bijgevolg slechts vervangen worden door eiser indien hij verlof nam, ziek was of voor dienst noodwendigheden weg moest.

    Dit wekte enorme verbazing bij eiser omdat hij kon vaststellen dat sommige diensten onderbezet of overbelast waren en dat hij op die plaatsen meer rendement zou halen.

    Stilaan kreeg hij dan ook de indruk dat hij als reservewiel werd gebruikt. Indien er geen kandidaten waren voor bepaalde jobs "zou C.. het wel doen".

    Begin oktober 2004 onderging eiser dan een heelkundige ingreep waarbij een deel van zijn dikke darm werd weggehaald. De ingreep verliep naar wens, uitgezonderd een infectie op de wonde. De lichamelijke aanpassing ging echter moeilijker.

    Het heeft ongeveer ÈÈn jaar geduurd voor het lichaam van eiser was aangepast aan deze toestand.

    Eerste gevolg was dat eiser sporadisch afwezig was ingevolge ziekte.

    In dezelfde periode was men druk bezig met de opbouw van een nieuw commissariaat, dat alle diensten samen onderdak zou kunnen geven. Dit hield in dat er enkele diensten herschikt zouden worden. Zo ging het onthaal van het ex-politiecommissariaat (uitgevoerd door inspecteur D., B.) en het onthaal van de ex-rijkswacht (uitgevoerd door inspecteur M., S. en eiser) samengevoegd worden.

    Om dit concreet te regelen dienden deze drie personen onverwijld samen te komen.

    Er zou in algemeen overleg moeten beslist worden hoe deze dienst zou worden ingevuld. De diensten dienden als volgt te worden uitgevoerd:

    de "A" beurt: 7u00 tot 15u36

    de "B" beurt: 13u00 tot 20u36

    de "C" beurt: reserve - hier kon indien nodig rust of verlof genomen worden.

    Inspecteur D., B. zou de A beurt doen, eiser de B beurt en inspecteur M., S. de C beurt (reserve) zodat hij dit kon combineren met zijn wapens.

    Dit voorstel werd door alle betrokkenen goedgekeurd en voorgelegd aan de leiding die dan ook hun goedkeuring gaf waarop het voorstel werd voorgelegd aan hoofdcommissaris P., P.die eveneens instemde met het voorstel.

    Vanaf de verhuis deed eiser dan elke dag de "B " beurt en om de drie weken de zaterdagdienst. Eens in de nieuwbouw begon eiser aan zijn nieuwe taak.

    Enkele weken later evenwel mocht eiser plots het onthaal niet meer doen.

    Eiser...

Om verder te lezen

PROBEER HET UIT